7 Τρόποι να διαβάσεις το βιβλίο μου «Ο Γυμνός Άνδρας» (Teaser)

Δεν ξέρω αν γνωρίζετε τα σκίτσα του Grant Snider. Συνήθως πρόκειται για μια σελίδα κόμικ με εικονογραφημένες ιδέες σχετικά με την έμπνευση και την δημιουργία. Ο Snider είναι ορθοδοντικός κατ’ επάγγελμα και αφοσιώνεται στη τέχνη του τις ώρες που δεν είναι στο ιατρείο κάτι που ίσως εξηγεί την ανάλαφρη αίσθηση των σκίτσων του τα οποία προσδίδουν μια πρωτότυπη αμεσότητα στα βαθυστόχαστα μηνύματά του. Μοιάζουν με αφίσες με συμβουλές υγιεινής στην αίθουσα αναμονής ενός παιδιατρείου.

Εδώ μπορείτε να δείτε την υπέροχη δουλειά του.

Σκέφτηκα λοιπόν να μιμηθώ τον Snider και να γράψω για τους εφτά διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους μπορεί κανείς να διαβάσει το βιβλίο μου.

Το βιβλίο μου μπορεί να διαβαστεί

Σαν φτηνό ψυχαναλυτικό ανέκδοτο με το οποίο δεν θα γελασει κανείς

Κοίταξα γύρω μου προσπαθώντας να βρω ένα σκιερό μέρος για να προστατευθώ. Στο βάθος υπήρχε μια οροσειρά, με λευκές, χιονισμένες βουνοκορφές.  Είδα πάλι τις παράξενες σκιές να πετούν από πάνω μας κι ύστερα να χάνονται στον ορίζοντα. Θα μπορούσα να ορκιστώ πως είχαν το σχήμα ενός φαλλού, μια διαπίστωση που με έκανε να νιώσω ντροπή όπως όταν οι συνάδελφοι στην εφημερίδα αναφέρονταν στον άνδρα του ονείρου μου με το χοντρό πέος. 

Σαν πειραματικό μυθιστόρημα που πήρε μια αναπάντεχη καταστροφικη τροπή

Είχε βέβαια περάσει τόσο καιρός από τότε που είχε γράψει κάτι τελευταία φορά, δύο ίσως και παραπάνω χρόνια. Δυσκολεύτηκε να ξεκινήσει όμως σιγά σιγά άρχισε να βρίσκει το ρυθμό της. Ένιωθε και η ίδια πραγματική έκπληξη με τις ικανότητες της. Ήταν απίστευτο. Ο ρυθμός, η φυσικότητα, η ενάργεια της πρόζας της. Μπορούσε να γράφει ακατάπαυστα για δυο και τρεις ώρες χωρίς να χάνει καθόλου την διαύγεια της. Όμως δεν ήταν μόνο αυτό. Δεν ήξερε πως να το εξηγήσει αλλά γράφοντας, πρόταση την πρόταση, παράγραφο την παράγραφο, είχε όλο και πιο έντονη την αίσθηση πως το κείμενο της υπερέβαινε τα όρια της λειτουργίας του. Ένιωθε πως οι λέξεις της, με κάποιο τρόπο, δημιουργούσαν μια παράξενη ζύμωση, έναν ηλεκτρικό παροξυσμό που είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας γέννησης, της δημιουργίας μιας ζωής από το μηδέν.

Σαν σπαραχτικό φεμινιστικό μανιφέστο

Όμως καμιά από όλες αυτές δεν γνώριζε την υπέρβαση που είχε κάνει εκείνη στη ζωή της. Καμιά τους δεν γνώριζε που είχε βρεθεί, τι είχε περάσει. Καμιά τους δεν γνώριζε πόσο πολύ είχε κινδυνεύσει για να υπερασπιστεί την αυτονομία της και το δικαίωμα της να ζει σύμφωνα με τις δικές της αρχές κι όχι με αυτές που της είχαν επιβληθεί. Καμιά τους δεν είχε φτάσει τόσο μακριά και δεν είχε δει τόσα πολλά και για αυτό καμιά τους δεν είχε το δικαίωμα να μιλάει. Ο δικός της φεμινισμός ήταν ένας αγώνας  που αφορούσε το ζήτημα της αυθεντικότητας του χαρακτήρα και της ελευθερίας της έκφρασης. Από την πρώτη στιγμή, στα πρώτα χρόνια της εφηβείας, αυτό που προσπάθησε να κάνει με το γράψιμο της ήταν να αμφισβητήσει ή μάλλον πιο σωστά να δοκιμάσει τα όρια της υποκειμενικότητας της, θάβοντας τον εαυτό της κάτω από ένα βουνό από ταμπού και απαγορευμένες λέξεις.

Σαν πορνογραφία που δεν κατάφερε να κρύψει την αθωότητα της

Τα ίσια μαλλιά της έκρυβαν το στήθος της και το πρόσωπο της ήταν στραμμένο στο φακό ο οποίος είχε αποτυπώσει ένα καθαρό χαμόγελο και μια έκφραση απορίας στις διεσταλμένες κόρες των ματιών της. Έμοιαζε ευτυχισμένη. Κράτησα τις φωτογραφίες αμήχανα στα δάχτυλα μου και σκέφτηκα και πάλι τον κύριο Κώστα. Σκέφτηκα το άναρχο δάσος του κήπου της βιβλιοθήκης, τον σκοτεινό, υγρό τομέα, με τα βιβλία φιλοσοφίας. Σκέφτηκα τους κόρακες, τους μαύρους ανέκφραστους κόρακες να κρώζουν ανοίγοντας τα φτερά τους, σχηματίζοντας ακανόνιστα μαύρα τρίγωνα όπως τα εβένινα μαλλιά της μητέρας ή το τριγωνικό αιδοίο της.

Σαν το κακογραμμένο μυθιστόρημα ενός φίλου που αυτοκτονησε

Το βράδυ εκείνο φυσικά αυνανίστηκα ξανά στο δωμάτιο. Ύστερα έκατσα κι έγραψα σε μια κόλλα χαρτί όσα σκεφτόμουν για αυτή. Θεώρησα ότι θα ήμουν πιο αυθεντικός μετά τον αυνανισμό, το οποίο ήταν ότι πιο σχετικό είχαν οι άντρες με την γυναικεία περίοδο. Ήταν ένα παράξενο κείμενο, αυτό που έγραψα, μάλλον επηρεασμένο από τα ημερολόγια της μητέρας. Η Όλγα ήταν εκεί κι εγώ προσπαθούσα να την πλησιάσω. Αυτή ήταν η ιστορία. Υπήρχε κάτι βίαιο και απότομο σε ότι έγραφα, μια αρρενωπότητα, που πίστευα πως η Όλγα θα εκτιμούσε. Την επόμενη μέρα της το έδωσα ο ίδιος στο διάλειμμα αφού πρώτα το έκλεισα σε έναν φάκελο και έγραψα το όνομα μου απ’ έξω.

Μερικές μέρες αργότερα, αυτό το κομμάτι χαρτί βρισκόταν στα χέρια ενός συμμαθητή μου⸱ ένα ψηλό αγόρι με σγουρά φουντωτά μαλλιά κι ένα κατσαρό χνούδι στα μάγουλα, μια θλιβερή απομίμηση φαβορίτας. Ο συμμαθητής μου διάβαζε κρατώντας το χαρτί ψηλά μπροστά από τον πίνακα κουνώντας το δάχτυλο στον αέρα. Εκείνη ήταν η πρώτη φορά που άκουγα την Όλγα να γελάει. Είχε ακουμπισμένα τα χέρια στο θρανίο της και γελούσε -στην αρχή χαμηλόφωνα στρέφοντας το κεφάλι προς τα κάτω- μέχρι που ξέσπασε σε ένα δυνατό, διαπεραστικό γέλιο.

Σαν ερωτικό γράμμα που δεν χωρα στο συρτάρι

Άκουσε με. Σε αγαπάω. Σε αγαπώ όσο τίποτα στον κόσμο.  Αυτό θέλω να σου πω. Πως το μόνο που θέλω είναι να είμαστε μαζί. Το μόνο που θέλω είναι να σου κρατώ το χέρι. Να σε ακούω να μιλάς. Να σφίγγω συνέχεια τον Αλμπέρτο Μοράβια στο χέρι μου. Να τον έχω μαζί μου τις νύχτες πριν κοιμηθώ και να τον βάζω όσο πιο βαθιά μέσα μου μπορώ.

                                Η δική σου Μαρία

Σαν ένα βιβλίο μυστηρίου ακαταλληλο για (κανονικα) παιδια

«Βρήκα αυτό στο συρτάρι του γραφείου σου μπαμπά», μου απάντησε δείχνοντας μου ένα μπλε τετράδιο που θα μπορούσα να αναγνωρίσω ανάμεσα σε εκατοντάδες πανομοιότυπα τετράδια. Σκέφτηκα να την μαλώσω που είχε πειράξει τα πράγματα μου όμως αντί για αυτό έμεινα να την κοιτάζω, μη μπορώντας να ελέγξω τις σκέψεις μου.

 «Τι είναι αυτό το τετράδιο μπαμπά;» με ρώτησε κι ύστερα μου ζήτησε να τη βοηθήσω να διαβάσει την ετικέτα στα ελληνικά. Έσκυψα κοντά της και παρά τη θέληση μου διάβασα συλλαβιστά τα γράμματα μου: ο γυ – μνός άν-δρας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s